درباره اهمیت و جایگاه اطعام، همین بس که خداوند متعال، در آیات قرآن، این امر را به خود نسبت داده «وَ هُوَ یُطْعِمُ وَ لا یُطْعَمُ - او اطعام می کند ولی اطعام نمی شود» (انعام 14)، و آن را سیره پیامبرانِ الهی نیز دانسته و اهل بیت علیهم السلام را به سبب اطعام های مکرر و خالصانه به نیکویی ستایش کرده است «وَ یُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلی حُبِّهِ مِسْکیناً وَ یَتیماً وَ أَسیراً إِنَّما نُطْعِمُکُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لا نُریدُ مِنْکُمْ جَزاءً وَ لا شُکُوراً» (هل اتی 8و9). غذایی که خودشان دوست دارند را به فقیر و یتیم و اسیر می دهند، به درستی که ما شما را غذا می دهیم و چشم داشت پاداش و شکرگزاری از جانب شما نداریم. با توجه به فضیلت بی شمار اطعام در ایام غدیر، شایسته است مومنین و خیرین ارجمند در حد توان خود به سفره داری و اطعام این ایام برای یتیمان نیازمند مبادرت نمایند. اللهُّمَ ارْزُقْنِی فِیه َرْحمهً الایتامِ وَ اِطعامُ الطَّعام، وَ افشاءُ السَّلام وَ صحبه الکَرام بِطولک یا مَلجا الامِلین.