کفّارۀ عهد، مانند کفّارۀ نذر است؛ یعنی سیر کردن شصت فقیر، یا دو ماه روزۀ پی‌درپی، یا آزاد کردن یک بنده. کفارهٔ عمل نکردن به قسم عبارت است از این‌ که، یک بنده آزاد کند یا ده فقیر را سیر کند یا آنان را بپوشاند و اگر اینها را نتواند، باید سه روز، روزه بگیرد.